الگو های جهانی برای آموزش محتوا در دروس الهیات (دین و زندگی، آموزش قرآن)
کد مقاله : 1513-5THEOCONF
نویسندگان
علی نکوخلق *1، محمد صادق دمیری2، علی محمد مظلومیان3، حسین اهوخوش4
1، دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی ، دانشگاه فرهنگیان، تهران ،ایران nekookholgha@gmail.com
2، دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی ، دانشگاه فرهنگیان، تهران ،ایران mohamaddamiry6@gmail.com
3، دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی ، دانشگاه فرهنگیان، تهران ،ایران eejskhehhzia@gmail.com
4، دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی ، دانشگاه فرهنگیان، تهران ،ایران ahookhoosh1383@gmail.com
چکیده مقاله
این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل الگوهای نوین جهانی در آموزش محتوای دروس الهیات و معارف اسلامی به ویژه دین و زندگی و آموزش قرآن با تمرکز بر رویکردهای مبتنی بر شایستگی و دانش پداگوژی محتوا (PCK) انجام شده است. در مواجهه با پیچیدگی های عصر جهانیشدن و نیاز به تربیت نسلی متفکر و مجهز به مهارتهای قرن بیست و یکم روشهای سنتی آموزش دینی کارآمدی خود را از دست دادهاند این مقاله با تکیه بر روش مرور نظا م مند ادبیات (SLR) و تحلیل مقایسه ای میان چند مدل برجسته جهانی به دنبال استخراج مؤلفههای کلیدی است که بتواند شکاف میان نظریه های بنیادین دینی و اجرای مؤثر آنها در کلاس درس را پر کند. یافته های پژوهش بر ضرورت گذار از انتقال صرف دانش (Knowledge) (Content به مدلهای توسعه یافته PCK با تلفیق عمیق یافتههای علوم شناختی و روانشناسی تربیتی تاکید دارد. مدل پیشنهادی پنج کانون محتوایی حیاتی شامل عمق محتوایی شایستگی های PCK روشهای تدریس فعال ارزیابی تکوینی و بومی سازی فرهنگی کلامی را به عنوان چارچوبی جامع برای معلمان معارف اسلامی معرفی میکند نتیجه گیری این پژوهش بر لزوم تدوین یک چارچوب PCK اختصاصی برای نظام آموزشی ایران بازنگری اساسی در سنجش مهارت های تدریس دینی و انجام تحقیقات میان رشته ای متمرکز بر علوم اعصاب شناختی در حوزه دین پژوهی تأکید دارد.
کلیدواژه ها
آموزش دینی و قرآنی، PCK، شایستگی‌محوری، علوم شناختی، تلفیق دین و علم، روش تدریس، ارزیابی اثربخش
وضعیت: پذیرفته شده