نقش هوش مصنوعی در آموزش و پژوهش معارف اسلامی (فرصت ها و چالش ها)
کد مقاله : 1431-5THEOCONF
نویسندگان
مرتضی بابایی *
عضو هیات علمی
چکیده مقاله
این پژوهش به بررسی تعامل هوش مصنوعی با حوزه علوم اسلامی می‌پردازد. از تقابل نیازهای جدید عصر دیجیتال (دسترسی سریع، تحلیل گسترده) با محدودیت‌های روش‌های سنتی آموزش و پژوهش در معارف اسلامی و همچنین خطرات کاربست بی‌ملاحظه فناوری‌هایی چون پردازش زبان طبیعی نشأت می‌گیرد. ضرورت تحقیق بر سه پایه است: ضرورت علمی برای ارتقای کیفی و کمّی پژوهش، ضرورت آموزشی برای روزآمدسازی روش‌های تدریس با حفظ اصالت، و ضرورت راهبردی برای ارائه الگویی بومی و فعال به جای مواجهه انفعالی.
سؤال اصلی تحقیق این است که هوش مصنوعی چه فرصت‌های تحول‌آفرین و چه چالش‌های بنیادینی را برای آموزش و پژوهش علوم اسلامی ایجاد می‌کند و چگونه می‌توان به تعاملی سازنده بین این فناوری و ماهیت قدسی این علوم دست یافت. فرضیه بر این است که هوش مصنوعی در قالب «ابزاری مکمل» و با رعایت چارچوب‌های معرفت دینی، می‌تواند فرصت‌های استثنایی برای تعمیق پژوهش و تسهیل آموزش ایجاد کند، اما غفلت از چالش‌های آن به تقلیل‌گرایی و آسیب‌های جدی می‌انجامد.
کلیدواژه ها
هوش مصنوعی ،علوم اسلامی ،فرصت ها و چالش ها
وضعیت: پذیرفته شده