چگونه می توان با آموزش روش مند قرآن، نوای دانشجو- معلمان در درس کارورزی یک را تقویت کرد؟
کد مقاله : 1386-5THEOCONF
نویسندگان
علی تقوی1، علی اصغر حمزه شلمزاری2، امیرحسین جنتیان *3، خدایار مختاری4
1استادیار گروه معارف، دانشگاه قم،قم، ایران
2استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه شهرکرد،شهرکرد، ایران
3دکتری رشته برنامه ریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد میمه، میمه، ایران
4عضو هیأت علمی گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
چکیده مقاله
قرآن زیباترین سروده خلقت است که با آوای وحی در گذر عصرها طنین جاودان دارد. سلامت معنوی و فکری جامعه وابسته به آوای روح‌بخش قرآن است که در تربیت نسل‌ها تأثیر بسزایی دارد. نویسندگان با آگاهی از روش‌های اصول‌مند آموزش قرآن، در دو مرحله پیش و پس از آموزش، جامعه آماری شامل 12=N دانشجو–معلم را مورد بررسی قرار دادند. یافته‌ها نشان داد نوای دلنشین وحی الهی در ایجاد آرامش، بهبود رفتار انسانی و اخلاقی و نحوه تعامل با مخاطبان نقش چشمگیری داشته و حتی در شکل‌گیری سبک‌های جدید مبتنی بر تقلید نیز قابل تأمل است. شیوه این پژوهش مبتنی بر دانش آموزش محتوا PCK (Pedagogical Content Knowledge) و رویکرد آموزگاری پداگوژی (Pedagogy) است که به شکلی ساده و واقعی، دور از فضای مصنوعی اجرا شد. در مرحله نخست، موانع موجود در فرایند یاددهی–یادگیری شناسایی گردید و سپس در مرحله دوم، با برنامه‌ریزی دقیق مبتنی بر PCK، فرایند تدریس آسان‌تر و مؤثرتر شد و امکان پرورش تفکر خلاق در دانشجو–معلمان فراهم آمد. این رویکرد، بر پایه نظر متخصصان این رشته (12=N) و یافته‌های جدول شماره 2 طراحی شده است. همچنین دانشجو–معلمان توانستند در عرصه تقلید صدا (صوت و لحن)، مفاهیم پیچیده را به شکلی ساده و قابل فهم، با یادگیری فعال، مشارکتی و خلاقانه بیاموزند. روند افزایشی علاقه‌مندی به این یادگیری نیز براساس جدول شماره 1 (12=N) کاملاً مشهود است.
کلیدواژه ها
قرآن، دانشجو- معلمان، تقلید صدا، تغذیه مخصوص، روش مند، نوای دلنشین، آموزش
وضعیت: پذیرفته شده