| الگوهای جهانی برای آموزش محتوا در دروس الهیات و معارف اسالمی |
| کد مقاله : 1381-5THEOCONF |
| نویسندگان |
|
مریم حسن پور تمر * hassanpourmaryam85@gmail.com |
| چکیده مقاله |
| این مقاله با هدف واکاوی و تبیین الگوهای جهانی آموزش محتوا در دروس الهیات و معارف اسالمی تدوین شده است. در این راستا چهار نظریه ی نوین آموزشی شامل نظریه ی اجتماعی ـ فرهنگی ویگوتسکی، یادگیری هیبریدی هوشمند، یادگیری مبتنی بر پرسش دیویی و یادگیری مبتنی بر مطالعه ی موردی مورد بررسی قرار گرفته اند. این رویکردها هرچند در بسترهای متفاوتی شکل گرفته اند، اما همگی بر فعالسازی یادگیری، معنا بخشیدن به محتوا، و پیوند دانش نظری با تجربه ی عملی تأکید دارند. نظریه ی اجتماعی ـ فرهنگی ویگوتسکی با تمرکز بر تعامل اجتماعی و فرهنگی، یادگیری را در بستر ارتباطات انسانی معنا میکند. یادگیری مبتنی بر پرسش دیویی، دانشآموز را به پرسشگری، تحقیق و کشف فردی سوق میدهد. مطالعه ی موردی با تحلیل نمونه های واقعی یا تاریخی، امکان انتقال دانش از طریق تجربه ی عملی و تصمیم گیری فراهم میسازد. در کنار این سه رویکرد کلاسیک قرن بیستم، یادگیری هیبریدی هوشمند به عنوان محصول قرن بیست ویکم، ظرفیتهای فناوریهای نوین و هوش مصنوعی را وارد عرصه ی آموزش کرده و امکان ترکیب فضای حضوری و مجازی را فراهم میآورد. نتایج مقاله نشان میدهد که تلفیق این الگوهای جهانی با آموزه های اسالمی میتواند آموزش معارف اسالمی را از سطح سنتیِ انتقال صرف مفاهیم فراتر برده و به تجربه ای عمیق، پرسش گرانه، اجتماعی، کاربردی و فناورانه تبدیل کند. چنین الگویی قادر است نسل جدید را با زبان روزگار و نیازهای آموزشی معاصر همراه ساخته و در عین حال پیوندی استوار با ریشه های معنوی و دینی برقرار نماید. |
| کلیدواژه ها |
| کلیدواژه: آموزش الهیات، آموزش معارف اسالمی، تلفیق سنت و نوآوری، یادگیری فعال و معنا دار، فناوردی آموزشی |
| وضعیت: پذیرفته شده |
