| بازشناسی آداب آموزشی و کاربست دلالتهای تربیتی آن در حرفة معلمی، با محوریت قرآن و سنت |
| کد مقاله : 1312-5THEOCONF |
| نویسندگان |
|
علی اصغر سام دلیری *1، محمد محسن فیضی پور2 1استادیار گروه آموزشی الهیات، پردیس آیت الله طالقانی(ره)، دانشگاه فرهنگیان قم. ایران 2دانشجوی دکتری سیاستگذاری فرهنگی، دانشگاه امام صادق(علیهالسلام)، تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف گزارش، توصیف، استخراج، استنتاج و بازتبیین آداب آموزشی و کاربست دلالتهای تربیتی آن در حرفة معلمی، بر اساس منابع و مبانی وحیانی؛ یعنی آیات قرآن کریم و احادیث اسلامی تدوین شد. ضرورت آشنایی با آداب آموزشی و استنتاج دلالتهای تربیتی آن بر اساس منابع وحیانی به آن است؛ نقشآفرینی آن در اثرگذاری بر آموزش مربیان و اثرپذیری بر آموختن متربیان، غیرقابل انکار است؛ چرا که با آموزش بدون رعایت آداب و تربیت، نهادینهشدن علمآموزی و تربیت امری ناممکن خواهد بود. اهمیت موضوع به آن است که؛ شناسایی، علاقهمندی و بهکارگیری آداب آموزشی و دلالتهای تربیتی آن در حرفة معلمی، در کیفیتبخشی آموزشی و سامانبخشی تربیتی تأثیر بسزایی دارد. روشِ پژوهش، کیفی؛ و به صورت گردآوری، کتابخانهای و اِسنادی؛ با شیوههای گزارشی، توصیفی و اِستنتاجی و مبتنیبر دادههای برخی از آیات قرآن کریم و احادیث اسلامی است. پیشینة پژوهشی، به تفسیرآیات قرآن کریم و شرح و توضیح سیرة گفتاری و رفتاری چهارده معصوم(علیهمالسلام) برمیگردد. یافتههای پژوهش، از منظر آیات قرآن کریم و احادیث اسلامی، بیانگر آن است که؛ شناسایی و رعایت آداب آموزشی و بهکارگیری دلالتهای تربیتی آن از جانب مربیان؛ بر بینش، گرایش و رفتار متربیان تأثیر اعتقادی، اخلاقی و حرفهای میگدارد. و قطعاً زمینههای مصونسازی، سامانبخشی، تقویت و راهبری تفکر و اندیشۀ و رفتار و گفتار متربیان را فراهم میسازد و سبب نابسازی ادراکات، معنویت تمایلات و کارآمدی کارکردها میشود. |
| کلیدواژه ها |
| قرآن، سُنَّت، دلالت، تربیت اسلامی، دلالتهای تربیتی، آدابِ آموزشی، حرفة معلّمی. |
| وضعیت: پذیرفته شده |
