| واکاوی موانع آموزش مجازی در تربیت اخلاق دینی دانشجویان الهیات بر اساس مدل دانش محتوایی – تربیتی |
| کد مقاله : 1302-5THEOCONF |
| نویسندگان |
|
محمد حسین نیکی ملکی *1، محمد علی پرهیزگار2، محمد رضا جانقربان لاریچه3 1دانشجوی گروه آموزش الهیات دانشگاه فرهنگیان، پردیس آیت اله طالقانی قم 2استادیار گروه آموزش الهیات دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران 3دانشجوی گروه آموزش الهیات دانشگاه فرهنگیان، پردیس آیت الله طالقانی قم |
| چکیده مقاله |
| این پژوهش به بررسی موانع آموزش مجازی در تربیت اخلاقی دینی دانشجویان الهیات بر اساس مدل دانش محتوایی–تربیتی (PCK) میپردازد و تلاش دارد رابطه میان محتوای اخلاقی، روشهای تدریس و شناخت زمینهای دانشجویان را در فضای مجازی تحلیل کند. هدف پژوهش، شناسایی چالشها و محدودیتهای آموزش اخلاقی در محیطهای آنلاین و ارائه راهکارهای مبتنی بر PCK برای تقویت اثرگذاری تربیت اخلاقی است. روش پژوهش کیفی و مبتنی بر تحلیل نظری و مرور پیشینههای علمی مرتبط با آموزش مجازی، تربیت اخلاقی و مدل PCK است و دادهها از منابع پژوهشی داخلی و خارجی استخراج و بهصورت تحلیلی و انتقادی مورد بررسی قرار گرفتهاند. یافتههای پژوهش نشان میدهد که آموزش مجازی با موانعی از جمله ارائه محتوا به شکل غیرتعاملی و انتزاعی، محدودیت روشهای فعال و مشارکتی، و کاهش شناخت زمینهای دانشجویان مواجه است که این عوامل موجب کاهش عمق یادگیری اخلاقی، ضعف در شکلگیری نگرش و هویت اخلاقی و کاهش انگیزه و مشارکت دانشجویان میشوند. نتایج همچنین بیانگر آن است که طراحی محتوای بازآفرینیشده، استفاده از روشهای فعال و تعاملی، ایجاد فضای عاطفی و معنوی مناسب، و توجه مستمر به پیشزمینه و نیازهای دانشجویان میتواند اثرات منفی آموزش مجازی را کاهش دهد و تربیت اخلاقی را تقویت نماید. این پژوهش نشان میدهد که موفقیت آموزش اخلاقی در محیط مجازی تنها با تلفیق محتوای غنی، روش تدریس مناسب و شناخت دقیق دانشجویان تحقق مییابد و مدل PCK ابزار مؤثری برای تحلیل و بهبود این فرایند ارائه میکند. |
| کلیدواژه ها |
| آموزش مجازی، تربیت اخلاقی دینی، مدل PCK، دانش محتوایی–تربیتی، یادگیری فعال. |
| وضعیت: پذیرفته شده |
