نقش شخصیت معلم و مؤلفه‌های محیطی در اثربخشی آموزش معارف اسلامی
کد مقاله : 1180-5THEOCONF
نویسندگان
امین بنی طالبی دهکردی *1، حبیب امینی2، هادی حسینی فرادنبه3
1استادیار گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، تهران، ایران
2دانشجوی دکتری ترویج و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رامین ، اهواز، ایران.
3دانشجوی کارشناسی رشته آموزش الهیات، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
چکیده مقاله
آموزش معارف اسلامی نه تنها انتقال دانش عقیدتی و فقهی، بلکه فرآیندی عمیق برای تغییر نگرش و رفتار متربی است. اثربخشی این آموزش وابستگی وثیقی به دو عامل کلیدی دارد: شخصیت معلم و مؤلفه‌های محیطی که فرآیند یاددهی–یادگیری در آن صورت می‌گیرد. این مقاله به تحلیل نقش محوری این دو عامل می‌پردازد. در این پژوهش با استفاده از رویکرد توصیفی-تحلیلی و سندکاوی، ابتدا ابعاد شخصیتی معلم از منظر منابع اسلامی و روان‌شناسی تربیتی، شامل اخلاق عملی، تقوا و شیوه‌های تدریس همچون روش‌های گفت‌وگو، مشارکتی و الگویی مورد بررسی قرار می‌گیرد؛ سپس، تحلیلی از نقش حیاتی محیط فرهنگی و اجتماعی شامل خانواده، ساختارهای اجتماعی و رسانه‌ها، در شکل‌دهی به اخلاق در فرآیند درونی‌سازی معارف اسلامی صورت می‌پذیرد. در نهایت، چالش‌های موجود و راهکارهای عملی برای هم‌افزایی شخصیت معلم و محیط در راستای ارتقای کیفیت آموزش دینی ارائه می‌گردد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که میزان انسجام میان اصالت شخصیتی معلم، جذابیت محیط فیزیکی و ساختارهای فرهنگی، دستیابی به اهداف عالی آموزش معارف اسلامی را ممکن خواهد بود.
کلیدواژه ها
آموزش معارف اسلامی، شخصیت معلم، محیط فیزیکی، محیط فرهنگی، تربیت دینی، درونی‌سازی معارف
وضعیت: پذیرفته شده