| توصیف نقش «باورپذیری» محتوای درس تعلیمات دینی در جذب و تأثیرگذاری بر دانش آموزان |
| کد مقاله : 1148-5THEOCONF |
| نویسندگان |
|
علی آقاجانی *1، زهرا عسگری2 1استادیار، گروه الهیات، دانشگاه فرهنگیان اصفهان، اصفهان، ایران 2استادیار، گروه مشاوره، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. |
| چکیده مقاله |
| این پژوهش با هدف تحلیل نقش «باورپذیری» بهعنوان حلقهی واسط و کلیدی در انتقال مؤثر مفاهیم درس تعلیمات دینی و تأثیرگذاری پایدار آن بر دانشآموزان انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی و دادهها در حوزههای تربیت دینی، فلسفهی تعلیموتربیت دینی دین گردآوری شدهاند. یافتهها نشان میدهد باورپذیری به عنوان پل ارتباطی بین «تعلیم» و «تربیت»، محور تحول در نگرش و منش دانشآموزان است. این پژوهش هشت ویژگی ذاتی محتوای دینی را بهعنوان پایههای اساسی باورپذیری شناسایی و تحلیل کرده است: تبیین عقلانی محتوای الهی، هدایتمحوری مبتنی بر اختیار، جامعنگری و پیوند با زندگی، تربیتی بودن و توجه به تغییر درونی، توجه توأمان به ساحتهای عقلی و روحی، عملی و تجربی بودن، معناگرایی و پاسخ به پرسشهای نهایی، و باورمندی و عمل اصیل معلم. بر این اساس، نتیجه گرفته میشود که بدون ایجاد باور درونی، آموزههای دینی قادر به تبدیلشدن به رفتارهای اخلاقی پایدار نخواهند بود. این مقاله با تأکید بر ضرورت گذار از رویکردهای تلقینی و انتقال صرف به سوی روشهای اقناعی، فعال و تجربهمحور، راهکارهای عملی برای افزایش باورپذیری ارائه میدهد که میتواند مورد استفاده معلمان، طراحان برنامههای درسی و پژوهشگران حوزهی آموزش دینی قرار گیرد. |
| کلیدواژه ها |
| باورپذیری، تعلیمات دینی، تربیت دینی، هدایت محوری، جامع نگری، معناگرایی، آموزش دینی |
| وضعیت: پذیرفته شده |
