| نقش و تاثیر آیت الله بهاء الدینی بر انقلاب اسلامی |
| کد مقاله : 1058-5THEOCONF |
| نویسندگان |
|
محمد صادق فرشاد *1، محمد مهدی هوشمندی2، محمد روشن2، عمادالدین رستمی2 1استاد مدرس دفاع مقدس 2دانشجو کارشناسی گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان،صندوق پستی -۸۸۸ ۵۶۴۴۱ تهران، شهید بهشتی اقلید،ایران. |
| چکیده مقاله |
| آیتالله سید رضا بهاءالدینی (۱۳۲۷ق–۱۳۷۶ش) از عالمان برجسته اخلاق، عرفان و فقه در حوزه علمیه قم بود که با نفوذ معنوی و تربیتی خود تأثیر قابلتوجهی بر نسل روحانیون و طلاب پیش از انقلاب اسلامی داشت. گرچه وی مستقیماً در فعالیتهای سیاسی ظاهر نمیشد، اما از طریق تربیت شاگردان، تقویت روحیه دینی و انقلابی، و ترویج اندیشههای معنوی و اخلاقی، زمینهساز رشد فکری و اعتقادی نیروهای انقلابی گردید. بهاءالدینی با تأکید بر تزکیه نفس، خودسازی و پایبندی به ولایت فقیه، نقش مهمی در شکلگیری بینش دینی و سیاسی طلاب ایفا کرد. بسیاری از شاگردان و مریدان او بعدها در صفوف اصلی انقلاب اسلامی و نظام جمهوری اسلامی ایران جای گرفتند. حمایت معنوی ایشان از امام خمینی(ره) و نهضت اسلامی، و نیز نفوذ کلام و شخصیت اخلاقیاش در میان مردم و روحانیون، سبب شد که حضورش به عنوان یکی از پشتوانههای معنوی انقلاب تلقی شود.در مجموع، نقش آیتالله بهاءالدینی را میتوان در سه محور خلاصه کرد: 1-تربیت نیروهای مؤمن و انقلابی در حوزه علمیه قم 2-تثبیت ارزشهای اخلاقی و معنوی در جریان انقلاب 3-پشتیبانی فکری و روحی از رهبری امام خمینی(ره) |
| کلیدواژه ها |
| انقلاب اسلامی،سیاست،اخلاق |
| وضعیت: پذیرفته شده |
