نقش کارورزی در توانمندسازی دانشجومعلمان برای «مدیریت گفت‌وگوهای چالشی» در کلاس معارف اسلامی
کد مقاله : 1047-5THEOCONF
نویسندگان
سید منصور امامی میبدی1، محمد ابراهیم فاضلی شورکی *2، امیرحسین شیخی شورکی2، امیرحسین کارگر شورکی2
1استادیار و عضو هیئت علمی گروه آموزش معارف اسلامی دانشگاه فرهنگیان
2دانشجوی کارشناسی دانشگاه فرهنگیان
چکیده مقاله
در سپهر تربیت دینی معاصر، کلاس معارف اسلامی از جایگاه انتقال یک‌سویه مفاهیم به عرصه «رویارویی گفتمانی» و «تعامل انتقادی» تبدیل شده است. این گذار پارادایمی، «مدیریت گفت‌وگوی چالشی» را به ضرورتی اجتناب‌ناپذیر بدل ساخته. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و اتکا به مبانی «الهیات عملی» و «تربیت انتقادی»، ظرفیت‌های نهاد «کارورزی» را در توانمندسازی دانشجومعلمان واکاوی می‌کند. کارورزی به عنوان «زیست‌جهان آموزشی» عمل می‌کند که در آن نظریه و عمل در دیالکتیکی سازنده قرار می‌گیرند. یافته‌ها نشان می‌دهد کارورزی با ایجاد فضایی برای «مشاهده تأملی»، «تمرین راهبردی» و «تأمل انتقادی هدایت‌شده»، به کسب شایستگی‌های حرفه‌ای از جمله «سواد شبهه‌شناختی»، «چیرگی در شیوه‌های استدلالی-عقلانی»، «فنون ارتباط اخلاقی-عاطفی»، «ایجاد فضای امن دیالوژیک» و «توانمندسازی هیجانی-روانی» می‌انجامد. مقاله با ارائه «الگوی عملیاتی چهارفازی» مشتمل بر مراحل «آماده‌سازی نظری-روانی»، «مشاهده هدفمند»، «تمرین تدریجی» و «تأمل گروهی هدایت‌شده»، راهکارهایی برای بازطراحی برنامه‌های کارورزی ارائه می‌دهد. هدف نهایی، تربیت «معلم-مصلح گفتمانی» است که قادر به تبدیل چالش‌های فکری به فرصتی برای تعمیق ایمان در فضایی گفت‌وگومحور باشد.
کلیدواژه ها
کارورزی، دانشجومعلم، معارف اسلامی، گفت‌وگوی چالشی، مدیریت کلاس، شبهات دینی، توانمندسازی
وضعیت: پذیرفته شده